انسان بردبار و مقاوم می شود هنگامی که بر شیاطین انسانی مسلط می شود و در عرصه زندگی نگاهش به پیرامون خود محبت آمیز باشد.

نام لقمان را همه شنیده ایم و می دانیم از او حکایت های  بسیار به جا مانده است.

یک روز تابستانی لقمان مشغول کار بود در آن هوای گرم و طاقت فرسا کار می کرد و عرق می ریخت. کار فرمای وی که عاشق لقمان با آن همه معرفتش شده بود. وی را صدا زد و گفت: لقمان بیا بنشین اینجا و خستگی در کن، لقمان آمد و نشست.

کارفرما خربزه ای را پاره کرد و  قاچ قاچ به لقمان داد تا بخورد، قاچ اول را داد، قاچ دوم را داد، قاچ سوم را داد و ۱۶ قاچ را لقمان خورد یک قاچ مانده بود، کارفرما نگاه کرد و حیفش آمد که خربزه نخورد و در دهان خود گذاشت.

وقتی خربزه را در دهان خود گذاشت نتوانست تحمل کند، آن را برگرداند!!!

زیرا تلخ و مثل زهرمار بود، نگاهی به لقمان کرد و گفت: تو تمام این خربزه به این تلخی را چگونه خوردی؟

چطور توانستی این خربزه تلخ را تحمل کنی؟!

گفت: من از دست تو خورده ام و آنقدر از تو محبت دیدم. که قامت من در مقابل احسان و بخشش تو خم است.

دست مهربان و محبت تو لذتی دارد. مگر می شود از دست تو چیزی بخورم و تلخ باشد.

از دست تو شیرینی خوردم.

رب اشرح لی صدری

محبت و معرفت ، زهر مار را هم برای انسان چون عسل شیرین می کند. محبت باعث می شود وجود انسان تحمل پذیر شود.بنابراین شرایط را آماده کنیم، سعه ی صدر را در خود تقویت کنیم.

نسیم نور _ مریم اسلامی