به گزارش نسیم نور؛ درباره معنای عصر میان مفسران اختلاف است:روزگار،نماز عصر،یا عصر حضرت قائم (ع). برخی معنای عصر هنگام را ترجیح می دهند و می گویند همان گونه که خدای متعال به بخش های شبانه روز مانند «اللیل»، «الضحی» و «النهار» سوگند خورده،در این سوره به «عصرگاه» سوگند یاد می کند.

وقتی عصر هنگام فرا می رسد؛مردم از کارهای روزانه خود فارغ شده و برای استراحت از این مشغولیت خسته کننده به خانه بر می گردند.این معنا با پایان زندگی انسان و نزدیک شدن اجل او سازگار است.گذشت زمان و رفت و آمد پیاپی شب و روز،چیزی است که اگر انسان خردمند در آن بیندیشد،بی تردید عبرت آموز است و مانع می شود انسان عمر خود را به امور بی ارزش سپری کند.توجه به سوره عصر مخاطب را برای فهم بهتر خسران انسان ها در زندگی آماده می کند.

دنیا از دیدگاه قرآن، همچون مزرعه ای است که به انسان فرصت داده شده در آن کشت کند تا بتواند از محصول آن در زندگی ابدی خود بهره ببرد.این فرصت محدود است و لحظه لحظه آن ارزشمند و در واقع سرمایه انسان برای سعادت آخرت است.

معنای انّ الانسان لفی خسر همین است؛ عصر و زمان بر او می گذرد و عمرش پایان می گیرد.

نسیم نور _ مریم اسلامی