به گزارش گروه علم و آموزش ایرنا از  تارنمای «ساینس الرت» ، تصویر این ساختارهای فضایی اولین بار در سال ۱۹۹۵ میلادی و سپس در سال ۲۰۱۴ توسط تلسکوپ فضایی «هابل» ثبت شده بود.

این سحابی در فاصله ۶ هزار و ۵۰۰ سال نوری از زمین واقع شده است و متشکل از ابرهایی از غبارهای درخشان ضخیم و گازهای درخشان است که تا فواصل چندین سال نوری در فضا امتداد دارند.

اکنون تلکسوپ جیمز وب که حساس‌ترین تلسکوپ فضایی تاریخ تا این زمان است با دوربین‌های مادون قرمز خود ، دقیق‌ترین و واضح‌ترین تصاویر از این ساختارهای فضایی را به زمین ارسال کرده است. ستاره‌شناسان که بی‌صبرانه در انتظار دریافت تصاویر جیمز وب از این سحابی بودند نه صرفا به علت زیبایی شگرف آنها بلکه همچنین به علت جزییات مربوط به فعالیت‌های نهفته در این تصاویر.  از این ساختارهای فضایی که با عنوان «پرورشگاه‌های ستارگان» یاد می‌شود دسته‌های غباری در یک سحابی هستند که ستارگان جدید در آنها متولد می‌شوند.

این واقعه زمانی روی می‌دهد که گره‌های چرخنده‌ای در غبارها تحت تاثیر نیروهای گرانشی فرو می‌پاشند و ستارگان با جذب مواد بیشتر از ابرهای اطراف خود شکل می‌گیرند. این درحالی است که دوربین‌های مادون قرمز جیمز وب بهتر قادر به دیدن از میان دیواره‌هایی از غبار در فضا هستند. اگرچه این ستون‌های سه بعدی به شکل صخره‌های سنگی باشکوهی به نظر می‌آیند، اما بسیار نفوذ پذیرتر از سنگ هستند. این ستون‌ها از گاز‌ها و غبار‌های خنک میان‌ستاره‌ای تشکیل شده‌اند و در نوری با طول موج نزدیک به فروسرخ نیمه شفاف به نظر می‌آیند. این ستاره‌ها به صورت گوی‌های قرمز روشن و عموما همراه با سنبله‌های پراش (Diffraction Spikes) هستند که در روی سطح بیرونی یکی از ستون‌های غبار به وضوح دیده می‌شوند. وقتی توده‌هایی از میان ستون‌های گاز و غبار به جرم کافی می‌رسند، تحت نیروی گرانش خود شروع به فروپاشی می‌کنند. آن‌ها به آرامی گرم شده و در نهایت ستاره‌های جدید را تشکیل می‌دهند.

ستاره‌شناسان اکنون قادر خواهند بود با دقت بالاتری به مطالعه و بررسی فرآیند تشکیل ستارگان در غبارهای فضایی بپردازند. برای مردم عادی نیز این تصاویر یادآوری این است که جهان خلقت در بردارنده چه زیبایی‌های بدیعی است.