ناگهان در هنگام طلوع آفتاب صدای مهیبی ایشان را فرا گرفت

به گزارش نسیم نور؛ ان ربک هو الخلاق العلیم؛ همانا پروردگار تو آفریدگار و داناست یعنی حالا که پروردگار تو خودش آنها را خلق کرده و نسبت به آشکار و نهان آنها آگاه است پس تو از آنها در گذرو بدان که خداوند به حساب ایشان خواهد رسید. (فأخذتهم الصیحه مشرقین):پس ناگهان در هنگام طلوع

به گزارش نسیم نور؛

ان ربک هو الخلاق العلیم؛ همانا پروردگار تو آفریدگار و داناست یعنی حالا که پروردگار تو خودش آنها را خلق کرده و نسبت به آشکار و نهان آنها آگاه است پس تو از آنها در گذرو بدان که خداوند به حساب ایشان خواهد رسید.

(فأخذتهم الصیحه مشرقین):پس ناگهان در هنگام طلوع آفتاب صدای مهیبی ایشان را فرا گرفت، یعنی در حالیکه غرق در تحیر و سرگردانی و غفلت بودند، ناگهان صیحه آسمانی مهیبی آنها را در بر گرفت و هنگام آن صیحه موقع دمیدن صبح بود.

بدرستی در این ماجرا برای مردم فهمیده و با هوش نشانه هایی هست،(متوسم) یعنی کسی که هوشیار است و از ظاهر اشیاء به حقیقت حال و باطن آنها پی میبرد،می فرماید:در رابطه با قوم لوط نشانه ها و بقایای آثاری از آنها بجا مانده که دلالت بر وقوع حادثه می نماید و اینها برای افراد مومن و زیرک، دال بر حقیقت انذار و دعوت حقه الهی هستند.

پس آنچه را دستور داری آشکار نما و از مشرکان روی گردان، و از مشرکانی که به قرآن افترا زده و آن را سحر می خوانند کناره گیری و اعراض کن.

همانا ما تو را از مسخره کنندگان کفایت می کنیم و خطاب به رسول خدا می فرماید،چون از مشرکان اعراض نمودی مطمئن باش که ما شر آنها را از تو بر طرف می نمائیم و ایشان را به عذاب خود هلاک می سازیم. محققا ‌ما کفایت‌ می کنیم‌ ترا کسانی‌ ‌که‌ ترا استهزاء میکنند. ترا حفظ می‌کنیم‌ و ‌بر‌ سر ‌آنها‌ مسلط می‌نمائیم‌. (المُستَهزِئِین‌َ )و ‌آنها‌ ‌را‌ بقتل‌ و اسیری‌ و ذلت‌ میاندازیم‌. سپس خداوند برای تقویت قلب پیامبر صلّی اللّه علیه و آله به او اطمینان می‌دهد،که در برابر استهزاء کنندگان از وی حمایت می‌کند، می‌فرماید: «ما شرّ استهزاء کنندگان را از تو دفع کردیم» (إِنَّا کَفَیْناکَ الْمُسْتَهْزِئِینَ).

تفسیر کاشف؛ إِنّٰا کَفَیْنٰاکَ اَلْمُسْتَهْزِئِینَ مفسّران و از آن جمله، طبرى، رازى و طبرسى یادآور شده اند: گروهى از مشرکان قریش که از قدرت و شوکت برخوردار بودند؛ پیامبر خدا صلّى اللّه علیه و آله را مسخره مى کردند بنابراین، خداوند آنان را با ساده ترین عامل به هلاکت رسانید. برخى از افراد این گروه (مستهزئین) عبارت بودند از: ولید بن مغیره، عاص بن وائل، حرث بن قیس و اسود بن عبد یغوث و گویند تمام اینها پیش از جنگ بدر مردند به عذابى که بر هر یک نازل شد.

تفسرالمیزان ؛ سوره حجر